Palliatieve sedatie

Veel mensen denken dat, daarom leidt dit regelmatig tot teleurstelling en verwarring. Het is dan ook erg belangrijk om hier met de behandelend arts een open gesprek over te voeren. Een slapende, comateuze patient is namelijk een uitputtende ervaring voor alle betrokkenen, vooral in de thuissituatie. Zeker wanneer dit een aantal dagen tot een week duurt en het overlijden van de patiënt blijkt uit te blijven.

Wat is een slaapinfuus dan wel?

Het slaapinfuus (het toedienen van een slaapmiddel) is bedoeld om de patient in slaap te brengen. Hiervoor wordt gekozen wanneer de patiënt een of meer onbehandelbare ziekteverschijnselen heeft, die leiden tot ondraaglijk lijden, zoals pijn en/of verwardheid, en die een natuurlijk levenseinde in de weg staan.

 

De laatste fase van het leven

Een slaapinfuus wordt dus gegeven in een natuurlijk verlopende laatste levensfase. Dit slaapmedicijn kan de patiënt meer en dieper doen slapen, waardoor hij zich minder bewust is van zijn lijden.
In de richtlijn voor artsen wordt geadviseerd om palliatieve sedatie pas te overwegen, wanneer de levensverwachting 1 á 2 weken is. Internationaal wordt een slaapinfuus pas overwogen, wanneer de levensverwachting korter is, uren tot dagen.
Een goede inschatting van de levensverwachting van een stervende patiënt is erg moeilijk. Dat maakt het zorgvuldig overleg tussen arts en patient en diens familie zo belangrijk.

Een slaapinfuus is dus geen alternatief voor euthanasie

Over euthanasie moet de patient zelf al in een eerder stadium een besluit hebben genomen, door middel van een gesprek met zijn familie en zijn arts of door een  schriftelijke wilsverklaring. Daarover een volgende keer.

 

 


Feedback Form